Week van de opvoeding - Interview met Anne van het JGT

Achter ieder gezin zit een verhaal

Ouders die alle ballen in de lucht proberen te houden. Jongeren die niet makkelijk om hulp vragen. Wat speelt er achter de voordeur? “Achter gedrag zit vaak een verhaal. Als je daar oog voor hebt, kijk je met meer begrip naar elkaar.”

Als jeugdconsulent ziet Anne dagelijks wat er speelt bij gezinnen en jongeren. Ze vertelt waarom het belangrijk is om verder te kijken dan gedrag, waarom ouders niet alles alleen hoeven te doen en hoe kleine vormen van steun een groot verschil kunnen maken. Haar verhaal sluit aan bij het thema ‘Kijk eens door mijn ogen’ van de Week van de Opvoeding, van 26 oktober tot en met 1 november 2026.

Wat zie jij bij gezinnen of jongeren wat anderen misschien niet altijd zien?

Anne: “Er zit vaak een heel verhaal achter gedrag. Iemand kan veel met zich meedragen, zonder dat je dat aan de buitenkant ziet. Dat kunnen zorgen zijn, tegenslagen of ervaringen uit een moeilijke jeugd, maar ook juist veel liefde en veerkracht. Als je verder kijkt dan wat iemand laat zien, begrijp je vaak beter waarom iemand doet wat hij doet.”

Wat vinden ouders of jongeren soms lastig om uit te spreken?

Anne: “Veel ouders hebben het gevoel dat ze het zelf moeten kunnen en willen graag laten zien dat het goed gaat. Ze zetten alles op alles om er voor hun kinderen te zijn, maar vergeten daarbij soms zichzelf. Wanneer heb je voor het laatst een moment voor jezelf gehad? Of zijn jullie als ouders nog eens samen een avondje weggeweest?

Hulp van vrijwilligersorganisaties, zoals Steungezinnen, kan dan heel waardevol zijn. Toch vinden ouders het soms lastig om die steun aan te nemen. Ook jongeren vinden het niet altijd makkelijk om hulp te vragen. Soms voelt het niet stoer, of doen ze het vooral omdat hun ouders erop aandringen.”

Wat helpt als opvoeden of opgroeien even lastig is?

Anne: “Ruimte maken voor het verhaal achter het gedrag, zonder meteen te oordelen of met oplossingen te komen. Soms maakt het al een groot verschil als iemand echt naar je luistert en je het gevoel geeft dat je er niet alleen voor staat. Gewoon van mens tot mens.

Van daaruit kun je samen kijken wat er nodig is en wat er al goed gaat. We proberen ook te laten zien dat het leven bestaat uit ups en downs. Het hoeft niet altijd goed te gaan. En als het even niet lukt, is dat ook oké.”

Wat zou je willen zeggen tegen een ouder die twijfelt of hulp vragen wel nodig is?

Anne: “Je hoeft niet te wachten tot het niet meer gaat. Door op tijd hulp te vragen, kun je samen kijken wat helpt voordat problemen groter worden. Hulp vragen betekent niet dat je het als ouder niet goed doet. Het laat juist zien dat je het beste wilt voor je kind.

Wij als jeugdconsulenten leren allerlei pedagogische technieken, maar ook wij lopen thuis weleens tegen een muur aan. Dan is het heel fijn om even bij elkaar aan te kloppen en een vraag te stellen. Niemand hoeft alles alleen te kunnen.”

Wat maakt ondersteuning echt helpend?

Anne: “Ieder gezin en ieder mens heeft een eigen verhaal. Het is belangrijk dat ouders en jongeren zich gehoord en gezien voelen en zichzelf kunnen zijn, zonder bang te hoeven zijn voor een oordeel.

Door samen te kijken naar wat een gezin nodig heeft en aan te sluiten bij wat er al goed gaat, ontstaat ruimte voor verandering. Je hoeft niet alles om te gooien. Soms kunnen kleine aanpassingen al veel betekenen.”

Wat zou je willen dat mensen anders zien als ze door jouw ogen naar opvoeden en opgroeien kijken?

Anne: “Wij zeggen onderling weleens: iedere ouder doet tien dingen goed en tien dingen die anders hadden gekund. Dat geldt voor ons, voor onze ouders en voor andere ouders. We hoeven onze kinderen niet perfect op te voeden.

Wat wel belangrijk is, is dat er ruimte is om met elkaar te praten, na te denken over je eigen gedrag en dingen te herstellen als het misgaat. Kinderen luisteren namelijk niet alleen naar wat je zegt, maar kijken vooral naar wat je doet. Door zelf te laten zien hoe je met anderen omgaat, fouten maakt en daarvan leert, geef je hun iets mee wat je met woorden alleen niet kunt overbrengen.”